![]() |
Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας | Ιστορικά θέματα για τη Σερβία |
---|
Οι γενοκτονίες των Ορθοδόξων Σέρβων από τον Παπισμό // Το μεγάλο Ψέμα. Η εκστρατεία παραπληροφόρησης του ΝΑΤΟ στο Κόσσοβο // Αθώωση μετά θάνατον του Μιλόσεβιτς και της Σερβίας από την κατηγορία της γενοκτονίας // Οι Θεσσαλονικείς άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος διδάσκαλοι τών Σλάβων // Στέπινατς: ο Παπικός άγιος της γενοκτονίας
Η γενοκτονία των Σέρβων 1941-45Τα στρατόπεδα εξόντωσηςΠηγή: Μάρκο Αουρέλιο Ριβέλλι, «Ο Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας», έρευνα-επιμέλεια: Νίκος Κλείτσικας, μετάφραση: Μαργαρίτα Σαλβάτο, εκδόσεις Προσκήνιο, Αθήνα 2000, σ. 86-87. Αναδημοσίευση από: http://vatopaidi.wordpress.com |
Ποιος είπε ότι οι διωγμοί τών Χριστιανών έπαψαν; Ο 20ός αιώνας είδε πολλές σφαγές Χριστιανών, όπως αυτή τών αδελφών μας Σέρβων, από τους Παπικούς Ούστασι Κροάτες, που η μόνη τους διαφορά από τους Σέρβους ήταν το θρήσκευμα (και το ήθος).
Ένας Σφαγέας Ούστασι στο εσωτερικό ομαδικού τάφου
Ο εγκλεισμός στα στρατόπεδα δεν αποφασίζεται από τα δικαστήρια, αλλά από την “Υπηρεσία ελέγχου ούστασι”, οι αποφάσεις της οποίας είναι τελεσίδικες, σύμφωνα με τον νόμο που τις καθιέρωσε. Στην πραγματικότητα, οποιοδήποτε απόσπασμα της εθνοφρουράς του Πόγκλαβνικ έχει την εξουσία να συλλαμβάνει και να φυλακίζει στα λόγκορ τον οποιοδήποτε. Τα περισσότερο δραστηριοποιημένα στρατόπεδα στην Κροατία είναι 22, αλλά τα περισσότερα θα λειτουργήσουν για ένα μικρό χρονικό διάστημα – διάστημα αρκετό, όμως, για να συνεισφέρουν στην εθνικοθρησκευτική γενοκτονία. Μόνο δύο στρατόπεδα – του Γιασένοβατς και του Στάρα Γκράντισκα – θα λειτουργήσουν μέχρι το 1945. Είναι και θα παραμείνει αδύνατο να βεβαιωθεί ο ακριβής αριθμός των θυμάτων, που δολοφονήθηκαν ή πέθαναν από στερήσεις και αρρώστιες, στα λόγκορ. Όλοι οι κατάλογοι και τα ντοκουμέντα (τουλάχιστον εκεί που υπήρχαν) καταστράφηκαν όταν οι δήμιοι ούστασι, ηττημένοι πλέον, αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή. ![]() Σε δάσος κοντά στην Κόζαρα πραγματοποιείται η ταφή πτωμάτων Σέρβων μετά τη σφαγή (1941)
Σέρβες κρατούμενες σε πορεία πρός ένα γυναικείο στρατόπεδο συγκέντρωσης Υποσημειώσεις *Με την προσταστία του Ντούτσε (δικτάτορα της φασιστικής Ιταλίας Μουσολίνι) ο Άντε Πάβελιτς (μελλοντικός δικτάτορας της Κροατίας) ιδρύει το 1931 ένα καινούργιο πολιτικό κίνημα που λαμβάνει την ονομασία «Ούστασι», που σημαίνει κατά λέξη επαναστάτης, στασιαστής. 32. Ε. Paris, ό.π., σελ. 118. Με τον Λούμπουριτς απασχολείται μια έκθεση που υπογράφει ο υπεύθυνος της αστυνομίας στη γερμανική πρεσβεία του Ζάγκρεμπ: «[Ο Λούμπουριτς είναι ένας] συνταγματάρχης ούστασι [στο] Ζάγκρεμπ. Από το 1928 μέχρι το 1941 στην εξορία. Ιδρυτής και πρώτος διοικητής των στρατοπέδων συγκέντρωσης της Κροατίας. Με δικές του διαταγές αφανίστηκαν στο στρατόπεδο Στάρα Γκράντισκα 80.000, στο Γιασένοβατς 120.000 και σε άλλα στρατόπεδα 20.000 άνθρωποι. Ο Λούμπουριτς συμμετείχε ο ίδιος προσωπικά στις σφαγές. Σαδιστής, νευρασθενής, παθολογικά άρρωστος. Υπάκουος στον Πόγκλαβνικ και έμπιστο “όπλο” του, έτοιμος για τα πάντα. Ενεργός πολιτικός, η κινητήρια δύναμη των αιμοσταγών σφαγών στην Κροατία» (βλ. Συλλογικό έργο, Dokumenti o protinarodnom radu i zlocinima jednog dela katalickog klera, Ζάγκρεμπ 1946). Μετά τον πόλεμο, ο Λούμπουριτς κατέφυγε στη φραγκική Ισπανία όπου επιμελείται την έκδοση του περιοδικού των ούστασι ”Drina”. [33] «Στη Στάρα Γκράντισκα ήταν καθημερινό θέαμα τα αποκεφαλισμένα και ακρωτηριασμένα ανθρώπινα σώματα… Μεταξύ των σκληρότερων δεσμοφυλάκων θυμάμαι τη Νάντα Λούμπουριτς. Τη νύκτα, διασκέδαζε με το να μαχαιρώνει τις κρατούμενες και να τις στραγγαλίζει με τα ίδια της τα χέρια. [...] Ημέρα και νύκτα διάλεγε νέα θύματα. Ερχόταν ο σατανικός Στέπαν Μπόσακ, οι γυναίκες ούστασι Νάντα Λούμπουριτς, Μάια Μπούντιον και Μπόζιτσα Ομπράντοβιτς, διαλέγανε τα θύματα και όσες είχαν επιλεγεί τις αποκεφάλιζαν σε ένα κελί». (Από τις μαρτυρίες των Πολίν Γουέις και Ρόζικα Σίνκο που επιβίωσαν κατά τη φυλάκιση τους στο στρατόπεδο, βλ. Συλλογικό έργο, Zlocini…, cit). |
Δημιουργία αρχείου: 9-12-2009.
Τελευταία ενημέρωση: 9-12-2009.